Happy Holidays!

Since ang daming nagrerequest sa akin kung pwede ba daw ako magbigay ng mga ideas kung ano ang pwedeng lutuin ngayong Noche Buena. Naghanap na rin ako sa mga dati ko pang nagawang recipes at sigurado akong magugustuhan ng buong pamilya nyo!

Sana ay mag enjoy kayo sa pagluluto kase importante rin yun para di nyo masyadong maramdaman ang pagod, hehe!

Merry Christmas!!!

-NM

Buko Pandan

Ingredients:
Buko
Buko pandan
Gelatin
Condensed milk
All purpose cream
Sago
Cheese

1. Combine water and powdered gelatin and stir. Add buko pandan then stir until everything is well mixed. Heat saucepan and pour in the mixture. Bring to a boil while continuously stirring.

2. Turn off heat and transfer mixture into a container. Place inside refrigerator.

3. Combine condensed milk, all purpose cream, cheese, sago and buko and mix. Allow to thicken by chilling mixture in the refrigerator or freezer for a few hours.

4. Then mix it with the chopped gelatin. ****nakalimutan kong ilagay yung nata de coco and keso, buti naihabol ko!!

Mussels Lombardi

Ingredients

Mussels (P100 per kilo)
Garlic
White wine
Cherry tomatoes
Salt and pepper
Butter
Lemon
Parsley

1. I-melt ang butter sa pot, medium heat.

2. Sauté garlic

3. Add lemon juice and tomatoes

4. Haluin ng 1 minute

5. Pour in wine and season with salt and pepper.

6. Boil

7. Lagay na mussels then cover. Let it boil until shells are open.

8. Maglagay ng chopped parsley.

9. Masarap i partner sa grilled bread.

Dali lang at super sarap!

Tuna Steak

Ingredients

Tuna
Kalamansi
Toyo
Cornstarch
Garlic
Onion
Oil
Water
Salt

1. I-marinate ang tuna sa kalamansi at toyo. Set aside.

2. Lutuin ang garlic sa oil, set aside yung garlic.

3. I-prito ang marinated fish. Set aside.

4. Ilagay ang onion at yung natirang marinade na toyo’t kalamansi. Lagyan ng konting cornstarch at water.

5. Timplahan ng konting asin.

Dali lang di ba? Naglagay lang ako ng boiled Baguio beans tapos nilagyan ko ng konting butter at asin.

My Oatmeal-Chocolate Chip Cookies

Ingredients

2 sticks unsalted butter, softened
3/4 cup granulated sugar
3/4 cup firmly packed light brown sugar
2 eggs
1 tsp. vanilla extract
1 1/2 cups all-purpose flour
1 tsp. baking soda
1/4 tsp. salt
2 cups old-fashioned rolled oats
12 oz. semisweet or bittersweet chocolate chips

1. Preheat an oven to 350°F.

2. In a large bowl, using an electric mixer, beat the butter, granulated sugar and brown sugar on medium speed until creamy.

3. Add the eggs and vanilla and beat until smooth.

4. In another bowl, stir together the flour, baking soda and salt.

5. Add the flour mixture to the butter mixture and beat until smooth. Stir in the oatmeal, and chocolate chips.

6. Drop rounded tablespoonfuls of the dough onto the prepared sheets, spacing them about 1 1/2 inches apart.

7. Bake until the cookies are golden brown, 10 to 12 minutes. Transfer the cookies to wire racks and let cool completely.

My S’mores recipe

Ingredients:
Hershey’s Milk Chocolate
Crushed Graham crackers
Graham crackers
Marshmallow Fluff
Butter

1. Preheat oven.

2. Magspread ng butter sa pyrex.

3. Lagyan ng Graham crackers, crushed graham crackers, followed by Hershey’s chocolate, and then Marshmallow Fluff.

4. Bake for approximately 15 minutes or until you see the mallows melted.

My Oven Roasted Pork Belly Recipe

Ingredients:
Salt
Pepper
Olive oil
Pork belly

1. Marinate the pork belly with salt, pepper, and olive oil for an hour. Lagyan ng tanglad at itali ang belly.

2. Preheat oven for 350°F.

3. Bake meat for 2 hours.

My Mommy Lita’s Menudo Recipe

Ingredients

Kasim
Carrot
Potato
Green pepper
Red pepper
Salt and pepper
Tomato sauce
Water
Green olives
Bawang
Laurel
Sibuyas
Pork liver

1. Pakuluan ang liver at kasim hanggang lumambot. Ginamit ko 1/8 kilo pork liver at 1 1/2 kilo kasim. Wag itapon ang tubig na ginamit sa pagpakulo ng pork.

2. Hiwain ang sibuyas, bawang, pepper, carrots, at patatas ng parehong cut, medium cut.

3. Ilagay ang patatas sa water para di mangitim, set aside.

4. Hiwain din ang pinalambot na liver at kasim ng medium cut.

5. Sa heated kawali, maglagay ng konting oil, i-add ang kasim at liver. Medyo prituhin lang.

6. Mag gawa ng well sa gitna ng kasim at liver, idagdag ang sibutas, sauté, saka idagdag ang garlic. Paghaluin ng mga 10 minutes.

7. Idagdag ang dahon ng laurel, mga 4 na piraso. At mga patatas.

8. Idagdag ang pinagpakuluang water, timplahan ng toyo, asin, at tomato sauce. Isang sandok ng toyo, isang kutsarang asin, at 2 maliit na sachet na tomato sauce. Pakuluan.

9. Kapag nakita ng medyo malapot na ang sabwa, ilagay na ang bell pepper at carrots. Hayaang i-simmer ng 5 minutes.

10. Lagyan ng olives and or pasas para sa masarap na sipa, hehe!

Dali laaaang! Medyo matrabaho lang ang paghihiwa, hehe! Mura na pero masaraaaaaaap!

My Mozzarella Grilled Cheese Sandwich

Ingredients:
Loaf bread
Butter
Cheddar
Mozzarella

1. Spread butter on bread, both sides.

2. Cook until golden brown on the first side, about 2 minutes. Flip over and brown on the other side. Pwedeng dagdagan ng butter sa pan.

3. Add cheddar and mozzarella

4. Cut in half, and serve immediately.

5. Best served with Milo Dinosaur (check recipe on my previous post)

You can watch sa PAMILYA MIRANDA YOUTUBE CHANNEL kung paano ko ginawa ang Grilled Cheese Sandwich.

Chocolate Banana Loaf Recipe

1 cup all-purpose flour

1/2 cup cocoa

1 teaspoon baking soda

1/2 teaspoon salt

3 large bananas

1/4 cup unsalted butter

1/4 oil

3/4 cup brown sugar

1 egg

1 teaspoon pure vanilla extract

1 cup semisweet chocolate chips

1. Pagsamahin sa isang bowl ang flour, cocoa, baking soda, and salt.

2. I-mash ang banana gamit ang fork, add ang butter, oil, sugar, egg, at vanilla.

3. Combine ang wet at dry ingredients.

4. Ilagay sa pan. Bake for 1 hour.

Dali lang di ba?

Chocolate Cupcake with Vanilla Frosting Recipe

Chocolate Cupcake with Vanilla Frosting Recipe

Ingredients:

1/2 cup (42g) unsweetened natural cocoa powder

3/4 cup (95g) all-purpose flour (spoon & leveled)

1/2 teaspoon baking soda

3/4 teaspoon baking powder

1/4 teaspoon salt2 large eggs, at room temperature

1/2 cup (100g) granulated sugar

1/2 cup (100g) packed light brown sugar

1/3 cup (80ml) vegetable or canola oil (melted coconut oil works too)

2 teaspoons vanilla extract

1/2 cup (120ml) buttermilk, room temperature. Kung walang buttermilk, 2 cups and 1/4 teaspoon na vinegar pinagsama, wag haluin.

Vanilla Frosting

1 cup (230g) unsalted butter, softened to room temperature

4 – 5 cups (480-600g) confectioners’ sugar

1/4 cup (60ml) heavy cream

2 teaspoons vanilla extract

salt to taste

sprinkles

1. Preheat oven for 180°C

2. Ilagay yung cupcake liner sa muffin pan. Set aside.

3. Make the cupcakes: Whisk the cocoa powder, flour, baking soda, baking powder, and salt together in a large bowl hanggang maging smooth. Set aside. In a medium bowl, whisk the eggs, granulated sugar, brown sugar, oil, and vanilla together until completely smooth. Pour half of the wet ingredients into the dry ingredients. Then half of the buttermilk. Gently whisk – about 5 stirs. Repeat with the remaining wet ingredients and buttermilk.

4. Pour/spoon the batter into the liners – fill only halfway to avoid spilling over the sides. Bake in batches for 18-21 minutes, or until a toothpick inserted in the center comes out clean. Allow to cool completely before frosting.

5. Make the frosting: With a handheld or stand mixer fitted with a paddle attachment, beat the butter on medium speed until creamy – about 2 minutes. Add 4 and 1/2 cups confectioners’ sugar, cream, and vanilla extract with the mixer running on low. Increase to high speed and beat for 3 full minutes.

Neri’s Peach Mango Pie Recipe

Ingredients:
Pie Crust:
2 1/4 cups all-purpose flour, plus more for bench and cutters

2 tablespoons sugar

1/4 teaspoon fine sea salt

2 sticks chilled unsalted butter, cut into 1/2-inch cubes

4 tablespoons ice water, plus more as needed

Filling:
1 can ripe peaches

2 ripe mango

1/2 teaspoon vanilla extract

1 cup sugar

1/2 teaspoon ground cinnamon

3 tablespoons butter, cut into small pieces

1 egg

For the crust
In a food processor, combine the flour, sugar, salt and cold butter. If you don’t have a food processor, ok lang na kahit mano mano ang pagmamasa. If the mixture is a bit dry, add more ice water by the tablespoonful until it comes together. Gather the dough into a ball. Divide the mixture evenly in half and wrap each dough in plastic wrap and chill at least 30 minutes.

Preheat the oven to 450 degrees F.

Flour your rolling pin and roll out 1 pie crust to about a 12-inch round and drape over a 9 1/2-inch fluted pie plate. Roll out the other pie crust to about a 10-inch round, and cut this into 1-inch strips with a fluted pizza cutter.

For the filling
Cut the peaches and ripe mango into 1/4-inch thick slices and toss with vanilla extract, sugar, and cinnamon in a large bowl. Pour the peaches into the pie crust. Scatter with the pieces of butter. Top with the lattice strips. Brush away any flour underneath the lattice to make sure it seals well. Crimp the edges to seal. Beat the egg with 1 teaspoon water and brush the lattice and edges with the egg wash.
Pop in the oven and bake for 10 minutes, and then lower the heat to 350 degrees F and bake until the crust gets brown, about 50 minutes more. Cool about 30 minutes before serving.

Insecurities, paano ba mawawala yun?

(From my June 13, 2018 Draft Blog at ngayon ko lang nai-post. Yes, marami akong mga naisusulat na di ko pinopost. Marami din na di pa tapos. Basta sulat lang ako ng sulat, hehe! Anyway… )

So 2 am na ngayon. Nagtry akong magpaint pero sablay, haha! Yung mas magaling pa magpaint yung 1 year old mo na anak kesa sayo, haha! Itawa na lang. Pero nakaramdam ako ng frustration nun.

Bakit bigla akong nainsecure sa anak ko? Bakit napaka effortless nung pagpinta niya? Tapos ang ganda ng kinalalabasan? Ako may idea sa mind tapos alam ko na maganda ang kakalabasan pero napaka pangit! Nakakafrustrate. Siguro dahil nag iisip ako ng maigi? Siguro dahil gusto kong galingan kase alam ko mas magaling ako kay Miggy. Pero hindi eh. Mas maganda ang gawa niya sa akin. Kase napaka inosente ng pagkagawa niya, di niya iniisip kung magugustuhan ko ba o kung sino ang makakakita ng paintings niya. Nagpe-paint lang siya. Laro lang sa kanya. Carefree.

Then parang may bumabagabag sa akin. Bigla akong napa isip kung sino na ba yung mga taong kina iinsecuran ko. Meron ba? Nag isip ako. Hanggang sa dumating ako sa buhay high school. Sino sino na nga ba mga “IT Girls” nung high school o yung mga honor students na bakit sila kaya nila? Bakit sila nagagawa nila yun? Bakit sila popular?

Napadaan sa isipan ko rin nung nag aartista ako. Jusko halos karamihan ay najojologan sa akin o napapangitan. Iba ang mundo ng showbiz. Ang mundo na pakiramdam ko ay hindi ako welcome masyado. Buti na lang marami rami din ang mga nakilala kong mababait at naniniwala na may talent ako kahit papaano. Sabi nga nila sa hashtag, #thestruggleisreal. Mahirap talaga. Hirap na hirap ako noon. Hindi nila ako gusto. Hindi ko alam kung saan ako. Lito ako nun. Lost ako.

Buti na lang at natagpuan ko ang sarili ko. Dito pala sa mundo ng business ako matatanggap.

Naalala nyo ba yung movie na Rise of the Guardians? Di ba may sinasabi si Santa kay Jack Frost na hanapin niya yung center niya? Ako nahanap ko na. Nakilala ko na sarili ko.

Actually di ko alam ang gusto kong sabihin, basta kung ano lang pumapasok sa isipan ko ngayon, yun lang tinatype ko. Kinakausap ko lang sarili ko. Wala lang.

Hindi naman mawawala yung pakiramdam ng naiinsecure ka, yung unsure ka, yung mapapatanong ka bakit? Bakit siya ang daming nagagandahan? Bakit siya ang daming natutuwa? Bakit parang nasa kanya na ang lahat? Bakit napaka swerte niya? Bakit siya ganun ganyan? At kung anu ano pa. Tapos titingin ka sa salamin, makikita mo itsura mo at katawan mo. Hay, lalo ka manliliit. Maiinis sa sarili lalo. Mahirap pa kapag samahan ng hormonal imbalance, kapag may monthly period ka pa. Mas lalong di mo ma-control yung emosyon mo. Mas nakakapanghina. Parang gusto mo na lang matulog sa bed ng mga ilang araw or even a week. O di kaya dumikit sa wall ng bahay mo tapos matunaw ka muna dun ng ilang araw para makapag recharge man lang. Kung pwede lang ano?

Alam mo yung ginagawa ko na lang, nagbabasa na lang ako ng mga books na pampataas ng confidence. Uulit ulitin ko yung mga books na gustong gusto ko para maiba yung nararamdaman ko at naiisip ko. O kaya binibilang ko ang mga blessings ko sa buhay. Kinukwento ko sa sarili ko ang mga magagandang nangyayare sa buhay ko hanggang sa gumaan ang pakiramdam ko.

Ano ba kina iinsecuran ko ngayon?

Kanina lang kasama ko yung assistant ko kase marami kaming kailangang ayusin sa bagong business na bubuksan namin. Nagkukwentuhan kami, tuwang tuwa kase siya sa blog ko, sa mga kwento ko lalong lalo na nung high school. So tanung tanong siya. Hanggang napaisip ako kung ano nga ba ang buhay ko nung high school. May mga niregret ba ako nung high school ako? Parang tamang student lang ako nun. Di naman bumabagsak pero di ako umaakyat noon sa entablado para makakuha ng medalya. Nung first year high school ako sa Subic, hakot awards ako pero nung lumipat na sa Baguio, normal at average student lang ako. Marami akong naiisip na sana ginawa ko ‘to, sana pumorma ako ng ganito, sana mas marami pa kaming pictures ng mga friends ko sa school, sana di ako takot nun, sana sana… Pero wala naman ako ni-regret noon kase ok naman ako. Kumbaga more memories lang sana nung high school, mas masaya at mas memorable.

May napanood ako sa Netflix na documentary, Iris Apfel. Nakkatuwa, nakakatawa, at nakakainspire yung docu niya. Ewan ko ba, nahihiligan ko ang docu ngayon, haha! Baka sign of aging! Hehe! Pero may sinabi siya na gustong gusto ko.

“I never felt pretty. I don’t feel pretty now. I am not a pretty person. But I don’t feel bad and I think it worked out well because I found that, for instance, all the girls that I know who were very pretty girls and got by on their looks, as time went on and they faded, they were nothing. And they were very, very disappointed. When you are like myself, in order to get around and be attractive, you have to develop something, you have to learn something, and you have to do something. So you become a bit more interesting. And when you get older, you get by on that. Most of the world is not with me, but I don’t care.”

Masaya ako kung nasaan ako ngayon at kung ano ang meron ako ngayon. May pamilya ako na mahal na mahal ko, simple lang buhay namin pero ok kami. Relax lang pero happy.

Hindi maiaalis ang insecurity paminsan minsan sa buhay pero kapag nahanap mo na ang sarili mo at kilala mo na ang sarili mo, hindi ka na magpapa apekto sa mga sinasabi ng iba.

Paano mo malalaman at makikilala ang sarili mo? Yung alam mo ang gusto mo at yung kung ano ang makakabuti sa buhay mo. Hindi ka basta basta nakikinig sa mga sinasabi ng iba. Alam mo ang totoo sa buhay mo. At syempre dapat maging kind tayo sa mga tao sa paligid natin para maging inspirasyon tayo kahit papaano sa mga tao.

Hindi naman kailangan na ikaw ang pinakamatalino sa mundong ginagalawan mo. Hindi rin naman kailangan na ikaw ang pinakamaganda o pinakasuccessful sa batch nyo. Just be kind, wala namang masamang  maidudulot sa’yo yun. Kung may nakikita kang mas magaling sa’yo, gamitin mo eto bilang inspirasyon kaysa maging source ng insecurities mo.

Meron at merong mas magaling sa’yo, o mas matalino sa’yo, o mas maganda sa’yo, o mas higit pa sa’yo. But that’s ok. Hindi mo naman kailangang makipagcompete sa iba, you should only be concerned with being the best version of yourself.

Good night!

-NM

Neri Miranda’s Weekly Meal Plan

Sa wakas at natapos ko rin ang weekly meal plan ko at market list! Sumakit brain ko at para akong nag periodical test!

Bilang isang maybahay, isang ina, at mahilig magluto, ang pagpreprepare ng weekly meal plan ay isang sakit sa ulo, haha! Yung nga lang kahit tatlong araw lang eh. Magtatanong ka sa kanila kung ano ang gusto nilang kainin eh pahirapan pa kase ang usual na sagot, “bahala ka na”, pero kapag nakapagluto ka na at nakahain na, dyan ka hahanapan ng kung anu ano, hahahaaaaaay! Taas ng kamay ang nakakrelate!

Kaya gusto kong i-share sa inyo ang ginawa kong weekly meal plan na may kasama ng market list! Yung recipes, kapag nailuto ko na at i-popost ko yung final product para may picture ako, haha! Mas nakaka engganyo kase na magluto kapag nakikita mo yung meal kasama ng recipe para navivisualize mo kung ano ba yung meal na yun.

Inspirasyon lang naman ang ginawa kong meal plan, nasa sainyo naman kung anong day nyo gusto yung mga meal, bahala na kayo sa mood nyo, hehe! Baka may nakalimutan akong ilagay sa market list ko at medyo lutang na rin ako at gusto ko nang manood ng “What’s Wrong With Secretary Kim?” Hehe!

And YOU ARE WELCOME! Haha!

-NM

 

Neri’s Weekly Meal Plan

Monday

    Breakfast                       Lunch                              Merienda                      Dinner

Spam                            Pork Sinigang                  Sapin sapin                  left overs

Sausage                         Watermelon                     Kakanin

Pan de sal                                           

Fresh Fruits

Milk/Coffee/Orange Juice

Tuesday

    Breakfast                       Lunch                               Merienda                     Dinner

Churros with                    Bistek                             Buko Pandan           Tinapang Bangus

chocolate ganache       Togue Guisado                                                     Itlog maalat

Banana bread                  Buko Pandan                                                        Kamatis

Cereals

Milk/Coffee/Orange Juice

Wednesday

   Breakfast                           Lunch                               Merienda                     Dinner

Grilled Cheese Ham        Beef Teriyaki                      Turon                     left overs

Sandwich                        sauted  togue                                                                  

Milk/Coffee/Juice            sweet potato

                                                                 

Thursday

   Breakfast                        Lunch                               Merienda                     Dinner

Champorado               Fried Chicken                  suman sa lihiya           Lasagna

Tuyo/dilis                    Cucumber Salad               ripe mango               breadstick

Milk/Coffee/juice           Melon juice

Friday

   Breakfast                      Lunch                               Merienda                     Dinner

Corned                     Chicken curry                   Fresh Lumpia                left overs

eggs                         Fish pinangat                   lumpiang togue

pan de sal                    fresh fruits

Sinangag

Saturday

   Breakfast                        Lunch                               Merienda                     Dinner

French Toast              Chicken Inasal                      Cookies                ampalaya guisado

ham                              balunbalunan                     Ice cream             fish

jams                                   Atay

banana shake                Atsara

Sunday

 Breakfast                           Lunch                               Merienda                     Dinner

Tapa                               Inihaw na Bangus            Bilo bilo                   Fried fish and liempo

Sinangag                      adobong kangkong                                         talbos

Sunny Side up eggs

 

Market List

Meat/Fish/Seafood

Liempo 3 kilos

Sirloin   4 kilos

Tinapang Bangus 3 pcs

Pangat 1 kilo

paboritong fish ni Chito 4kilos

ground beef 1 kilo

ham 2 kilos

Poultry

Chicken

 wings   2 kilos

 drumstick 1 kilo

  thigh    1 kilo

  legs 2kilos

Fruits

Saba 20pcs

melon 1 pc

buko 1 pc

lakatan banana 4 pcs

watermelon 1pc

ripe mango 1 kilo

tomatoes 1 kilo

Vegetables/Herbs

kangkong 4 tali

okra 2 tali

yellow onion 2 pcs

togue 3 kilos

marbled potato 1 pack

cucumber 2 pcs

Baguio Beans 1 pack

kalamansi 1 kilo

talbos 2 tali

garlic 1 kilo

ginger 1 whole

ampalaya 2pcs

basil

fennel seeds

oregano

Dairy/ Nondairy Milk products

condensed milk 2 cans

mozzarella 1 pack

cheddar 1 pack

butter 2 sticks

powdered milk

fresh milk

vanilla ice cream

chocolate

Canned Goods

Spam

Vienna sausage

corned beef

Pasta/Grains/Breads

pan de sal

loaf bread

Others

itlog maalat

atsara

tea

coffee

tomato sauce

tokwa

gulaman

 

How To Be A Forgiving Person

Marami ang nagtatanong sa akin kung paano at bakit ako napaka forgiving kay Chito noong mga panahong nasasaktan niya pa ako emotionally. Kase mahal ko siya. Mahal na mahal.

Pero recently may nakasakit sa akin. Yes, ikaw yun, kayo yun. Hindi ko alam kung na-guilty man lang kayo sa ginawa nyo sa akin. O talagang heartless kayo, yung basta may maisulat lang. Twice na kase di ba?

Ngayon siguro tatanungin ako ng iba, kapag ba ibang tao ang may gumawa ng mali sa’yo at nasaktan ka, ganun mo ba din kadaling patawarin.

I will tell you a story.

May kaibigan ako na very close talaga sa akin pero ngayon hindi ko na kinakausap. Bakit? May ginawa siyang mali sa akin. Alam ng lahat ng taong nakapaligid sa akin na ayaw ko ng drugs. Yun nga ang rason kung bakit di kami naging maayos ng tatay ko dahil sa droga. Ayaw na ayaw ko talaga. One time narinig kong napag usapan ng grupo na yun ang drugs. Lilinawin ko lang po, hindi sila adik. Napag usapan lang po. Never pa sila nakakapagtry ng any drugs. Kaya nacurious lang po at yun ang napag usapan. Sinabi ko na wag na wag nyong gagawin yun. Masama ang drugs. At lalong lalo na wag nyong gagawin yun sa bahay ko. Ilang beses ko yun inulit ulit na ayaw ko ng drugs at lalo na sa bahay ko.

To cut a long story short, nalaman ko na nagcocaine siya sa bahay.

Hindi ako makapaniwala. Disrespectful yun kase sa bahay ko at sa akin mismo. Yes, strict ako sa mga rules sa bahay pero siguro naman di naman pagiging strikto ang pag gamit ng cocaine sa bahay ko. Mali yun. Hindi ko na lang siya kinausap. Alam niya yung rason kung bakit pero ang message niya lang sa akin, “Uy, bati na tayo!”

Walang sinseridad. Ganun ganun lang yun? Naghintay ako ng matagal para aminin niya at para magsorry siya. Pero hanggang ngayon wala pa. Nawala na rin ang galit ko. Ok naman ako. Nakapag move on naman ako sa buhay ko kahit wala siya sa buhay ko. Alam ko marami rin kaming napagsamahan pero nag-cross naman siya ng line. Biggest NO-NO ko talaga yun. At isang explanation at sincere sorry, wala akong narinig.

Kung tatanungin mo ako, bakit papatawarin mo ba? Sagot ko, oo! At least inamin niya yung mali niya at nagsorry siya ng taos puso. Pero hindi ibig sabihin ay ok lang sa akin ang pag gamit ng drugs, at dapat one time lang yun o hindi na dapat naulit. Pero mga taon na ang lumipas, patay malisya pa rin siya. Ok lang. Baka mababasa niya eto, napatawad na kita, noon pa at sana masaya ka sa buhay mo ngayon at lagi mo sanang tatandaan na alagaan mo ang sarili mo. We are ok.

Alam mo nung nasabi ko noon na ok na ako at napatawad ko na siya, mas naging positibo pa ako sa buhay. Mas naging masaya ang life. Kase kung dun lang ako magpo-focus sa ginawa niyang mali, baka maghold grudges pa ako, madedepress pa ako, baka magcreate pa ako ng negative thoughts at kawawa ang mga taong nasa paligid ko. Siguro yung ibang makakabasa nito, ano ba yan, nagcocaine lang ng isang beses sa bahay, OA naman na ang reaction! Yes, OA talaga reaction ko pagdating sa drugs dahil sa droga nasira ang buhay ng tatay ko, dahil sa droga hindi niya nakita at nayakap man lang ang anak ko, dahil sa droga nawalan ako ng isang ama. Makakagets lang siguro kung saan ako nanggagaling ay yung mga anak na longing sa isang ama pero wala kase lulong sa droga. Because when you forgive someone, you set yourself free.

Eh sa ginawa ng isang online magazine? Mapapatawad mo ba sila? Madaling sabihin, mahirap gawin. Nasaktan ako ng lubusan. Hinayaan nila akong husgahan ng mga tao at hindi pa sincere ang pagsorry, text lang? They didn’t do anything to defend me from the people na nagalit sa akin dahil sa kagagawan nila.

Di mo naman sinagot yung tanong, mapapatawad mo ba sila? YES.

Why?

Kase wala namang maganda maidudulot sa akin kung magagalit pa ako sa kanila. Pero hindi ibig sabihin nun ay makakalimutan ko na ang mga nagawa nila sa akin. Konsensya na nila yun kung ganun talaga silang tao. Sana hindi. Gusto ko pa rin maniwala na marami pa ring mababait na tao. Magiging masaya ang mundo kung iisipin natin na marami pa ring mababait sa mundo at kung titingnan natin ay yung kagandahan ng isang tao o bagay o marunong tayong mag-appreciate. Gusto ko pa ring maging positibo sa pangyayare.

Idedemanda ko pa ba sila? Irerequest ko ba na alisin sila sa company nila, yung mga irresponsible writers nila? Pag nagawa ko ba yun, masaya na ba ako? Nakaganti na ba ako? Magiging ok na ba ako? Oo the damage has been done pero gusto ko rin ba na masira kung ano ang meron sila, ang magkaroon ng mga trabaho? Paano na lang mga taong umaasa sa kanila? Paano kapag nawalan sila ng trabaho, madali ba silang makakahanap ng trabaho agad at may pambayad ba sila ng bills o may makakakain ba ang mga taong sinusuportahan nila? That is not me. Pero pumasok rin sa isip ko na pwede ko silang idemanda sa pinag gagawa nila.

Nasaktan nila ako, binigyan ko ang sarili ko na maging ok, then move on.

Kahit sabihin ko sa kanila na wag na sana nila gagawin yun, hindi ko naman mako-control ang desisyon nila eh. Ang kaya kong kontrolin ay ang buhay ko, desisyon ko, at ang reaction ko sa mga pangyayare. Naging totoo ako sa sarili ko na nasaktan nila ako kase ako nga mismo yung nahirapan eh sa pagproduce ng milk kaya sa talk ko sa Hakab Tagaytay na nakasulat sa blog ko rin, I encourage everyone to be more compassionate sa isa’t isa. Hindi natin alam ang mga pinagdaanan ng mga nanay. Nasaktan ako kase misleading pangtawag pansin sa followers nila.

Hindi ako nasasaktan sa mga taong makikitid ang utak kase hindi nagbabasa at hinuhusgahan nila ako based sa nabasa nilang misleading headline. It says a lot about themselves. Sus! Ano pa ba ang pwede nilang itawag sa akin? Pornstar? Laos na aktress? Pangit?

Tapos?

Nadepress ba ako sa mga tinatawag nila sa akin? In my own little way, naging successful ako. Fighter ako, uy! Haha!

Sa lahat ng nagmemessage sa akin at nagtatanong kung paano ko daw nagagawa na maging forgiving?

Una, syempre kung nasaktan ka, i-acknowledge mo na nasaktan ka. Hindi mo pwedeng sabihin sa sarili mo na, ok na ako kung hindi naman kase bigla ka na lang sasabog kapag hindi mo inamin sa sarili mo yung tunay mong nararamdaman.

Hayaan mo lang ang sarili mo na ma-feel yung pain, anger, o kung ano man ang nararamdaman mo. Take your time and let it heal on its own. Pwede mong isulat sa journal mo o kung may blog ka, di ba? Para lang marelease mo kahit papaano. Ok lang na mafeel mo yun, tao tayo at normal na nasasaktan. Pero syempre wag naman yung mumurahin mo yung tao sa Facebook account mo, hindi tama yun. Matalino ka, ipakita mo.

Kapag ok ka na at nahimasmasan na, intentionally man o hindi, hindi na mababago yung nagawang kasalanan ng tao sa’yo. You need to know that.

Kaya mo na bang magpatawad? Kung ang sagot ay hindi pa, back to number one ka ulit.

At kung kaya mo ng magpatawad, good! You will feel good about yourself. Why? Nahandle mo ng mabuti ang sitwasyon. Mas magiging positibo ka pa sa buhay. Mas masaya ang mundo mo kase marunong kang mag-acknowledge na nasaktan ka pero marunong kang magpatawad. Nasa tao na rin kung kaya nya pang mabalik yung 100% trust niya sa taong nakasakit sa kanya. Kanya kanyang desisyon po yan.

Kung magtataka kayo, bakit ang dali mong gawin yan, Neri? Hindi rin. Hindi lang ako nagpapakita masyado na nagagalilt ako o nasasaktan. Binibigyan ko ng time ang sarili ko para mafeel ko lahat ng emosyon na dapat ko maramdaman. Kaya nyo yan, napag-aaralan ang pagtitimpi, hehe! Lalo na siguro kapag sanay na kayong nasasaktan, hehe!

Pero ang lagi kong natututunan ay life is too short para magfocus ako sa negativity na dulot ng ibang tao. Gusto ko lagi na masaya ang mundo ko. Happy happy lang talaga palagi. Spread positivity at good vibes lang talaga ako. Naniniwala pa rin ako sa mga fairy tales at fairies! Hibang man ako sa pananaw ng ibang tao pero isa yun sa nagpapasaya sa akin.

Hindi rin naman masamang maniwala na maganda, masaya, at marami pa ring mababait sa mundo, di ba? Hindi naman ako hibang dun. Masaya ako kapag yun ang nasa isipan ko palagi. Kahit sa iba, imposible ng makakita ng mababait na tao ngayon.

At sa ibang nagdidikta sa akin na wag na lang daw ako magsulat, masaya akong nagsusulat eh. Hindi nyo ako mapipigilan. Ang kaya nyo pong kontrolin ay yung sarili nyo po at kung paano po kayo makitungo sa tao, hehe!

Almost 7 am na, maghanda lang ako ng breakfast at maglilinis ng bahay kung di ako antukin. Makipagmeeting sa staff ko mamaya kase magbubukas na kami ng third branch ng Neri’s Bakeshop next month. Yehaaay! Then check ko schedule ko sa mga klase ko sa Heny Sison.

Good morning!

-NM

My Breastfeeding Journey with my Miguel

First of all, gusto ko lang i-congratulate lahat ng mga nanay na nagpapadede sa mga anak nila! Akala ng ibang mga tao na madali lang ang magpadede ng mga anak, hindi po. Gusto ko rin magpasalamat sa mga very supportive husbands natin, kase kahit mahirap ang breastfeeding journey namin, andyan kayo para umalalay at tulungan kami. Isama na rin natin ang mga parents natin, mga kapatid, at mga kaibigan na sumusuporta sa atin, maraming salamat po sa lahat ng tulong nyo sa amin. At kung ikaw at ang iyong anak lang ang magkasama sa journey na ‘to, walang support system sa iba, sobrang galing nyo at bilib na bilib ako sa inyo. Be proud of yourself.

Paano ko ba sisimulan ang breastfeeding journey ko kay Miggy?

November 22, 2016, pinanganak ko si Miggy dito sa Tagaytay. Lahat ng akala kong gusto kong mangyare sa panganganak, sa pagpapadede, at pag aalaga sa anak ko, hindi nangyare. Emergency CS ako, gusto ko normal delivery. Sa di inaasahang pangyayare, kailangang hiwain na ako. Halos isang litrong dugo ang nawala sa akin at bumagsak ang blood pressure ko. Buti na lang at di na kinailangang salinan pa ako ng dugo at nagnormalize naman ang blood pressure ko agad. Salamat sa mga doctors ko at sa Diyos.

Gusto ko exclusively breastfed si Miggy. Pagkalabas ni Miggy, may uti na siya agad. Need siyang padedein. Need naman akong ipahinga. Pero napadede ko pa rin si MIggy. Pinilit ko ang sarili ko. Nagagalit ako sa idea na papainumin ng formula ang anak ko. Feeling ko, anong klase akong ina kapag papainumin ko ng formula? Kahit napakasakit, talagang sinubukan kong magpadede kay Miggy. Jusko! Para akong nanlalambot sa pakalatch ni Miggy. Para akong magkakasakit! Napakasakit! Gusto mo ng matapos na agad. Gusto mong mabusog na siya agad kase di biro ang magpadede! Mas masakit pa sa panganganak at yung buong journey ko ng pagbubuntis para sa akin. Sinisipa ko yung dulo ng bed tapos namimilipit talaga yung toes ko. Nangangatog talaga siya. Akala ko OA lang yung mga kwento nila na masakit ang magpabreastfeed sa una. Hindi pala. Mas malala pa yung na experience ko sa mga narinig kong mga kwento.

Pero mahina pa rin yung katawan ko. Need pa rin ipahinga. Kailangan kong bumawi para mas dumami ang gatas ko. Since bagsak ang katawan ko at stressed ako, konti lang ang lumabas na milk sa akin. Mas lalo akong nafrustrate at umiiyak. Nagalit ako sa sarili ko bakit kakaunti lang yung napproduce kong milk, bakit yung ibang mga mommies, hindi na nga nila alam kung saan nila ilalagay yung mga extra milk nila. Ako sobrang lumobo yung dede ko pero konti lang yung milk na naproduce ko after kong manganak. Galit na galit ako sa sarili ko.

Kailangang mas maraming milk ang painumin kay Miggy para makaihi siya agad. Sinabi na sa akin ng asawa ko, ok lang ang formula. Basta para kay Miggy. Need na niyang uminom ng milk. You need to rest for Miggy. Wala akong nagawa. Iniyak ko na lang yun at galit na galit ako sa sarili ko. Sinisisi ko sarili ko for not producing enough milk for my son.

Nakapahinga ako. Ok na rin si Miggy. Ten days kami sa ospital kase nga need iwan si Miggy dun pero nagstay na rin ako para makasama siya. Hindi ko kayang iwanan si Miggy ko sa ospital. Kailangan niya ako. Kaya nagstay din kami dun.

Pagka uwi namin sa bahay. Umiyak ako ng akala mo ay kinawawa ako. Nagulat ang asawa ko, bakit daw ako umiiyak. Sabi ko feeling ko di ako mabuting ina kay Miggy. Nagulat ang asawa ko kung bakit. Kase kako nagpainom ako ng formula sa anak ko. Sinabi sa akin ng asawa ko na, hindi nasusukat ang pagpapadede lang sa anak kung gaano ka kabuti bilang isang ina at kung gaano mo kamahal ang anak mo. Isang factor lang yan. May mga ina daw na blessed sa milk, may iba naman ay nakulangan pero di naman nagtatapos dun ang pag aalaga ng anak. Simula lang yan. Basta daw napapakain ng mabuti ang anak, breastmilk man o formula, yun naman ang importante. 

Iba talaga kapag may support system ka. Nakakawalan ng praning.

Gumaan ang pakiramdam ko dun pero hindi pa rin talaga ako ok sa idea ng formula. Pinilit ko talaga na magpa breastfeed. Kahit mahirap at masakit. Ginawa ko yun kase bilang ina, alam ko iyon ang tama.

Pero alam nyo yung hindi tama? Yung sisihin ko yung sarili ko at tawagin ko ang sarili ko na walang kwentang ina dahil napapainom ko ng formula ang anak ko.

Eh sa mahina ang milk ko that time eh at kailangang magpalakas para rin sa anak ko. Paano kung biglang bumagsak ulit yung blood pressure ko? Mas lalong hindi ako makakaproduce ng gatas at baka mas malala pa, hindi ko siya mapadede ng tuluyan.

Dahil ba yan sa mga sasabihin ng ibang mga nanay? Marami kasi rin na mapanghusgang ibang ina na akala mo sila na yung tama sa pag aalaga ng anak dahil never silang nagformula. Hindi ko nilalahat. Pero marami. At nakaka stress sila. Eh di sila na ang tama. Eh di kayo na, di ba?

Pero marami rin namang mga nanay na kahit exclusively breastfed ang mga anak nila, hindi sila nanghuhusga kundi nag eencourage pa sa mga kapwa ina na kaya rin nila na magpadede sa mga anak nila.

Words of encouragement ang kailangan natin sa kapwa ina. Kase hindi rin natin alam kung ano ang pinagdadaanan nila. Maaring single parent siya o wala siyang support system, o nagkakaroon siya ng postpartum depression. Wag pa natin dagdagan yung hirap na dinadanas ng kapwa natin ina. Be compassionate.

Bilang isang ina, lahat naman ay gagawin natin para maipakita at maiparamdam natin sa mga anak natin kung gaano natin sila kamahal, formula man o breastmilk. Ang mahalaga ay naalagaan ng tama ang mga anak natin.

Sa natutunan ko bilang isang ina, lalo na yung mga buntis palang dito, please mag regular visit kayo sa ob gyne nyo. Dapat ay may magandang relationship kayo sa doktor nyo para mapanatag ang loob nyo na magiging ok kayo ng anak mo saka syempre mas naaalagaan si baby kahit nasa tyan palang. Makipag kaibigan din sa pedia ng anak mo para kapag may mga katanungan ka, may doctor na matatanungan ka at hindi yung sabi ng nakakatanda o ng kapitbahay o ni Dr. Google. Sa doctor ng anak mo dapat magtanong at sundin ang mga reseta kung meron man.

Hindi ko kayo mabigyan ng mga advice na di ko naman alam o naexperince man lang. Hindi ako expert pagdating sa pag aalaga ng anak. First time mom lang ako. Pero yung naibabahagi ko sa inyong lahat ay yung naexperience ko lang bilang ina ni Miggy.

Hindi rin ako umattend ng mga breastfeeding class, para sa akin waste of time at pera yun. Pero sa marami, malaking tulong daw yun katulad na lang ng ate ko. May kanya kanya tayong ways at kanya kanyang paniniwala kung saan mas makakabuti para sa inyo ng anak mo. Di ako umattend dahil sa Manila lahat ng classes, Alfonso, Cavite ako nakatira. Malayo. At buntis pa ako. Di ko kayang bumiyahe. Lumalabas lang ako sa bahay noong buntis ako, kapag may check up ako. Ayaw ko talagang lumabas kase medyo mataray ako nung buntis ako saka sensitive. May mga amoy na di ko kaya at nahihilo ako.

Anyway, yan so far ang breastfeeding journey ko kay Miggy. At proud ako na until now ay nagpapadede pa rin ako kay Miggy. Gusto na ngang i-wean ng asawa ko kase naaawa siya sa akin. Dahil kahit tulog ang anak ko, nakasapak pa rin yung dede ko sa kanya, at kulang na lang mag acrobat ako sa mga posisyon namin dalawa ng anak ko, kase kung saan siya kumportable sa pagdede habang tulog, kailangan kong mag adjust kundi baka magising siya. Dun naaawa asawa ko pero bilang isang ina, ok lang, tiisin lang, basta makatulog ng kumportable ang anak mo. At proud din ako na healthy si Miggy kahit wala siyang vitamins. Yes, since nagpapadede pa rin ako kay Miggy, no need naman daw for vitamins.

Tandaan, don’t be hard on ourselves para di tayo mastress at mas maalagaan natin ang ating mga anak at syempre ang ating sarili.

High five mga mommies!

-NM

Trust, Respect, and Honesty.

Trust, Respect, and Honesty.

Yan ang pinaka importante sa isang relationship. Kahit ano pa mang relationship yan.

Relationship ng mag-asawa, ng mag-ina, mag-ama, magkapatid, magkaibigan, o sa trabaho. Importante na may tiwala, respeto, at tapat ka sa kapwa mo. Kahit saan ka magpunta, kahit hindi nakatingin o hindi mo kasama, dapat andyan pa rin yan, kase yun ang tama.

Hindi ako perpekto, hindi ako santa, napakalayo sobra! Aminado naman ako dun! Hindi rin ako 100% na mabait kase may katarayan din ako lalo na kapag sumusobra ang tao. Mabait ako? Yes! Proud ako! Pero iba din ako magalit. Lumalabas na lang yung galit ko kapag inaabuso na ako ng sobra sobra ng isang tao pero mahaba ang pasensya ko. Sobra. Alam ng mga taong nakapalibot sa akin yan. Lalo na si Chito, alam na alam niya yan. Di ako palasalita kapag may mga arguments, lagi kong pinalalampas. Di ko na lang pinapalaki o binibigyan ko na lang another chance. Pero kapag nagsalita na ako na galit na ako. Alam ni Chito na nakupo! Sumosobra na ata siya, hehe!

Pero hindi tungkol kay Chito ang sinusulat ko dahil napakabait ng asawa ko. Mga 97% perfect husband ang asawa ko, hehe!

Bago lang ako sa business. Nangangapa pa. Nag-aaral pa rin hanggang ngayon kung paano at kung ano ang mga dapat gawin. Sobrang happy ako kase yung mga empleyado ko ay tinutulungan ako at tinuturuan ako. Sobrang nagpapasalamat ako kay God at may mga mabubuting tao na handa akong tulungan. Lagi ko silang pinagdadasal. Pero nakakagulat din na may mga tao rin pala na kaya kang lokohin. Gustuhin ko man na isa isahin ang mga pangalan nila dito at i-post ang mga pictures nila para iwas sana sa mga panloloko sa mga next employers nila pero nagdasal ako at humingi ng guidance kung ano ba ang dapat gawin. Minabuti ko na lang na wag ilagay dito ang mga pangalan nila at baka at sana naman magising sila at magbago pa. Kumbaga another chance na magbago pa kayo. Alam kong binabasa niyo ‘to.

Mahirap ang buhay. Yes! Lalo na kapag walang trabaho. Pero kapag binigyan ka ng trabaho at nagmakaawa kayo na bigyan kayo ng trabaho at pinagkatiwalaan kayo, sana man lang suklian nyo ng kabaitan ang taong nagbigay ng trabaho sa inyo. Hindi porket mabait ang employer ay aabusuhin nyo na. Pero kagaya nga ng lagi naming sinasabi ni Chito, basta maging mabait lang lahat sa mga tao at kapag niloko ka, at least hindi kami ang nang-gagago sa mga tao at nakakatulog kami ng matiwasay every night.

Mamuhay ng simple para di mo kailangang manloko at kumuha ng hindi sa’yo.

Be grateful sa blessings na natatanggap araw araw, maliit man eto o malaki, pare pareho yang grasya galing sa taas.

Be humble. Kahit nakaka angat ka na sa mga kasabayan mo o sa ibang taong nagmaltrato sayo dati, maging mapagkumbaba dahil kung ipapairal mo ang kayabangan, yan ang hihila sa’yo pababa.

Be kind all the time. Walang masamang idudulot sa kapwa kapag mabait ka. Kung abusuhin ka man nila, problema na nila yun, ugali na nila yun.

Bilang employer, proud ako na maganda akong makitungo sa lahat ng empleyado ko. Kumpleto ang sahod, kumpleto ang benefits at may insurance pa! Nagpapahanda kapag birthday, may gift, lalo na kapag natutuwa ako sa empleyado, spoiled lahat yan. Di ko lang magets kung bakit nakukuha pa ng iba na manloko. Nakaka sad sa totoo lang. Kase maganda ang pakikitungo mo. Siguro nga ganun na talaga ang ugali nila.

Sana sa next na mga papasukan nyo, magtino na kayo please kase yan ang ikababagsak nyo o ikapapahamak nyo. Mahalin nyo ang trabaho nyo, ang nagbigay ng trabaho sa inyo, at mahalin nyo ang sarili nyo. God bless you!

Captain Miggy’s Treasure Hunting with Ate Pia and Kuya Ken

So three months ago, naglaro kami ng treasure hunting ng mga bata. Sobrang tagal na bago i-upload, hehe! Sorry naman, sobrang busy talaga ni Mommy Neri at Ninang Mace sa business. Wala lang, naisipan ko lang magpa treasure hunt, hehe! Alam nyo naman kung ano ang maisipan ni Neri, ginagawa ko lang, haha! Dati nung dalaga pa ako, kung ano anong activities din ang ginagawa ko para sa mga pamangkin ko kase cool tita nga ako, haha! Nagyong may anak na ako, aba syempre, mas marami akong gagawing activities kasama si Miggy. Bonding na namin yun at the same time, lalawak ang imahinasyon niya at hindi siya matatakot magtuklas pa ng mga bagay bagay kase naka gabay kami sa kanya.

Anyway, paano ba ako nagstart at naisipan na magpa treasure hunt sa mga bata? Syemore sinali namin si Ate Pia at tinawag namin yung anak ng caretaker sa kabilang bahay na kalaro din nila Ate Pia. Pagkagising ko lang nung araw na yun, sabi ko na lang mag treasure hunt ako para kina Miggy. Pumunta ako sa store na parang divisoria dito sa amin tapos naghanap ako ng mga pwedeng gamitin sa treasure hunt.

Bumili ako ng black cartolina, red art paper, chocolate coins, mga toys na makikita nila sa mga clues, at yung red cup para sa props. Yung ibang nagamit ko ay makikita lang sa bahay namin para di magastos masyado.

35206626_10157493155148136_4462784127954845696_n.jpgEto naman yung red cups na sinasabi ko. Kinuha ko yung karton ng roll tissue sa mga banyo namin, hehe! Tapos pinabutas ko kay Chito yung mga red cups para maipasok ko yung mga karton. Then kumuha ako ng tape na kulay white. Para maging nautical yung style tapos kinoberan ko ng red art paper yung karton ng roll tissue.

 

35242742_10157493155093136_1899460917427437568_nEto naman yung finished products ng mga ginawa ko. Grabe di ko pala napiktyuran isa isa kase kakamadali ko rin at baka magising na si Miggy para matapos na at pwede ng magsimula kapag gising na si Don Miguel.

Ang ginawa ko sa hook, yung mga red cups pinabutasan ko kay Chito ng maliit lang, enough para magkasya yung hook. Yung hook na ginawa ko, foil lang yan, inikot ikot ko lang at ginawang hugis hook. Saka syempre para di masugatan yung mga bata kaya malambot lang ginawa ko.

Yung nasa bote, treasure map yan, pinagawa ko lang din kay Chito, hehe! Sa brown envelope niya lang sinulatan at nag gawa ng mga drawings na maiintindihan ng mga bata. Tapos yung bote na yan, magaang pitcher/pitchel lang na extra sa bahay.

 

35272190_10157493154718136_1592213280787529728_nYung pirates’ hats ay ginupit ko lang na black cartolina tapos nagdrawing lang ng simpleng skull sa bond paper si Chito tapos ginupit ko lang at dinikit sa hats.

 

35351213_10157493161883136_3887804881670504448_n.jpgAyan yung ginawang treasure map ni Chito, hehe!

 

35379520_10157493154738136_4112720074010263552_n.jpgEto ang Pirates’ Ship naman daw nila, hehe!

 

35285444_10157493155038136_4871192993333248000_n.jpgEto naman ang mga clues na nababasa nila

 

35238459_10157493157898136_1494556835556884480_n

35206737_10157493153488136_2355345539547004928_n-1.jpgEto naman ang Treasure box at ang laman ng box, chocolate coins! Yummy!

 

35142566_10157493154658136_4428073056967065600_n.jpgAng mga prizes kapag nakikita nila yung mga clues!

 

Madali lang naman gawin pero matrabaho, hehe! Kung trip nyong panuorin yung buong video ng treasure hunting nila Miggy, please visit Pamilya Miranda Channel on Youtube. Eto yung link ng Captain Miggy’s Treasure Hunting with Ate Pia and Kuya Ken.

35223028_10157493153418136_1093771640208097280_n

How to trust again?

Paano nga ba? Madaling magsalita at magbigay ng payo pero napakahirap gawin lalo na kapag ikaw na mismo ang nasa sitwasyon.

Niloko ka, nagsinungaling sa’yo, nagsorry, ok na ulit, naulit ang panloloko, nagsinungaling ulit, nagsorry ulit, ok na kayo ulit. Paulit ulit na lang. Hindi ba nakakapagod? Tinatype ko pa nga lang ay nakakapagod na kapag ganyan lagi ang cycle. Parang routine na nga eh. Paano pa kaya sa mga taong nakakaranas niyan ngayon? Hapong hapo na. Bagsak na ang pakiramdam. Wala ng luhang lumalabas sa mga mata kase sobra na, sobrang pagod na pagod na.

So ano nga ba ang ginawa ko? Pinatawad ko ng paulit ulit si Chito kase mahal ko siya. Mahal na mahal. Sobra.

Di ba minsan may masasabi tayo sa iba na makakahanap ka rin ng katapat mo. Eto yun. Si Chito yun. Umikot talaga ang mundo ko sa kanya. Naloka ako kase na inlove talaga ako sa kanya ng bonggang bongga. Sa kanya lang talaga ako na inlove ng ganito. Yung tipong di ka mapakali? Yung tipong patay na patay ka? Yung tipong hinahanap hanap mo talaga yung company niya? Yung gusto mo na laging andyan lang siya sa tabi mo at nakapalupot? Hindi kase ako ganun before. Sa kanya, nag iba lahat. Na inlove talaga ako.

Madali bang patawarin si Chito? OO. Dahil nga mahal na mahal ko, at dahil rin tanga ako at nagpapakamartyr noon, ok na ulit kami. Pero ang maganda kay Chito, grabe din effort niya kapag nagsosorry. May love letters ako lagi pagka gising ko, meron na sa tabi ng bed o nakadikit sa pintuan o sa salamin ng cr kung saan makikita ko agad. Mga 5 pages ata na long paper yung love letters niya, haha! Aside from the love letters, pinapakita niya na nagbabago siya at kinakausap niya yung mga girls na kalandian niya na mahal na mahal niya ako at di niya kayang mawala ako sa buhay niya. At sobra sobrang sweetness at nag uumapaw na pagmamahal ang pinaparamdam niya sa akin.

Pero nauulit ang kalokohan? Oo rin. Eh bakit pinapatawad ko pa rin? Siguro dahil alam kong mabait siyang tao. Ang lagi ko talagang sinasabi sa kanya noon, “Alam mo perfect ka na sana eh, kung di ka lang malandi”. Yung kalandian naman ni Chito, pagpapacute lang sa mga girls. Hindi naman umaabot sa punto na may mangyayare sa kanila nung mga kalandian niya. Takot naman siyang magkaron ng sakit. At kung siguro kung ganun level ang kalandian niya, malamang matagal na kaming wala.

Gayun pa man, kahit landian texts at calls lang, cheating pa rin yun. Bakit pa siya maghahanap ng atensyon ng iba? Kulang na kulang pa ba? I asked him kung bakit. Pride na lang daw. Ego. Para maramdaman daw niya na may nagkakagusto pa rin sa kanya kahit tumatanda na siya. Napaka shallow di ba? Pero yun daw talaga yun. Hindi siya naghahanap ng kapalit ko, puro yabang lang na meron pa ring nagkakagusto sa kanya kahit taken na siya.

So paano naging ok lahat? After ko bang pinatawad, hindi ba kami nag aaway dahil sa kalokohan niya before? Hindi ko siya inaaway. Lagi ko kasing sinasabi sa sarili ko at kay Chito na kapag nagpatawad ka dapat buong buo. Katulad din niyan kapag humingi ka ng tawad, dapat sincere at di mo na dapat i-defend yung wrong actions mo. Kase minsan kapag nagsorry na, kailangan pang magrason kung bakit niya nagawa yung kasalanan at minsan ikaw pa ang nasisisi. Wag ganun. Kapag sorry, sorry talaga at akuin ang lahat ng mga kasalanan at ready sa consequences na matatanggap. Saka kapag pinatawad ko si Chito, mas minamahal ko siya at mas pinararamdam ko sa kanya na tama ang desisyon niya na ako talaga ang babaeng karapat dapat mahalin. Never akong nag-nanag sa kanya, never ko siyang sinumbatan sa mga kasalanan niya. Niyayakap ko siya at mas pinaparamdam na talagang mahal na mahal ko siya. Siya mismo ang mapapahiya sa mga kasalanan na ginawa niya sayo. Makokonsensya siya sa mga kalokohan niya. Kase kung isusumbat ko mga kasalanan niya, mag aaway lang kami at mas lalayo yan sa akin. Walang magandang maidudulot ang sumbatan at away. Mas lalong lalala ang sitwasyon at mas lalong maghahanap yan ng atensyon ng iba. Baka nga makahanap talaga ng kapalit mo. Yun ba ang gusto mo?

How to trust again?

Forgive your partner wholeheartedly. Nagagalit lang ako sa mga nagawa ni Chito sa akin pero hindi kay Chito as a person. Mabait kase si Chito pero syempre may mga sablay din siya, ayun ang mga ikinasasama ng loob ko pero hindi kay Chito mismo. Saka bago ako sumabog o magalit na lang sa kanya, iniisip ko lahat ng magaganda niyang katangian. Sa dinami dami ba naman, nawawala din yung inis o galit ko sa kanya. Saka ma-effort din si Chito kapag humihingi ng tawad. Mapagkumbaba siya. Mas mamahalin mo at sigurado naman talagang lalambot ang puso mo sa effort niya. Sabi nga sa lyrics ng Leaves ng Ben&Ben, “You never really love someone until you learn to forgive.” Naniniwala ako doon.

Trust him again. Walang kasiguruhan na hindi ka niya ulit lolokohin o sasaktan pero FAITH. Tiwala lang talaga sa kanya dahil mahal mo siya. Kase kung di mo bibigyan ng chance pero mahal na mahal mo, walang magandang maidudulot kung matatakot ka na lang tapos papakawalan mo at aalis ka na lang, magpapakalayo layo. Try mo ulit. Give him another chance. Second, third, fouth, fifth chance. Kung hanggang kailan mo pa kaya. Kung hanggang saan ka sagad na sagad na. Kapag mahal mo, kaya mong magpatawad. Kung lokohin ka ulit at magdecide ka na ayaw mo na, at least nag-try ka. At least binigay mo yung pagmamahal mo ng buong buo at habambuhay niya yun maiisip na ang tanga tanga niya kase pinakawalan niya ang pagmamahal mo na mahirap ng mahanap sa iba. Kaso nga lang too late na kase nag move on ka na. Walang nawala sa’yo, siguro luha, pero kapag ibinigay mo yung true love sa kanya tapos inalagaan mo siya at nirespeto, kapag magkwento yan sa mga kaibigan niya, walang bukambibig yan kundi napakabait mo at napakaswerte ng lalaking mamahalin mo. Trust me. Nangyare sa akin yan with Chito nung nag-break kami dati. May ka-date siyang girl tapos ako daw ang topic nila, tapos mas narealize niya na napaka swerte niya sa akin kase ako pala ang dream girl niya, ako pala ang gusto niyang makasama sa buhay forever.

Forgive yourself. Minsan kapag may kalandian si Chito dati nung mag boyfriend girlfriend palang kami, iniisip ko baka sa akin ang mali. Baka kulang pa. Baka kailangan ko pang maging better girlfriend sa kanya. Sinisisi ko pa ang sarili ko. Pero sumasakit na ang ulo ko kakaisip kung saan ako nagkulang. Hindi dapat ganun. Hindi ako perfect, malayong malayo. Alam ko ang mga kakayahan ko at mga kahinaan ko. Pero dapat hindi ko sinisisi ang sarili ko kapag may ginawang masama ang ibang tao sa akin. Alam mo yung pelikulang Stepford Wives? Ganun ako sa kanya minus syempre ang gaganda ng mga babae sa pelikula, haha! Pero inaayos ko siya, pinagsisilbihan, nirerespeto, minamahal. Kapag may argument, hindi ako nagagalit, hinahayaan ko lang siya magsalita. Ayaw kong salubungin yung init ng ulo niya kase ayaw ko nga na mag away kami. Pinapakalma ko siya. Hanggang sa marerealize niya na mali pala siya, haha! Pero kakaisip ko kung saan ako nagkulang, nadedepress ako, mas bumababa ang self confidence ko. Nung nagdecide na ako na teka, di na tama eto. Alam ko ang self worth ko at I deserve to be treated well kase wala namang mali sa ginagawa ko eh. Nagmamahal nga ako. Hindi siya nasasakal sa akin kase never akong nagbigay ng limitasyon sa kanya. He can do whatever he wants to do noon. Basta andyan lang ako for him. Nung sinabi ko kay Chito na kailangan na naming maghiwalay kase nga I deserve someone na makikita yung halaga ko at meron namang right girl para sa kanya na mas maiintindihan pa ang gusto niyang mangyare sa buhay at relationship. Never kong hiningi na magbago siya para i-save ang relationship namin. Nakikipaghiwalay na ako. Dun siya natauhan. Dun siya nagbago.

Love yourself. Kapag alam mo na ang self worth mo at ipaglalaban mo ‘to. Susunod ang partner mo. Rerespetuhin ka pa niya lalo kase alam mo ang gusto mo. Tiwala lang talaga sa sarili na kaya mong lagpasan lahat yan. Kung di magwork yung pinaglalaban mong relationship, ok lang yan, makakabangon ka pa ulit. It’s not like first time mong maheart broken, di ba? Masakit lang sa umpisa, mahirap, pero kinaya mo. Pero kung first time mong masaktan, trust me, kayang kaya mo yan. Magvideoke ka lang for a week, ilabas mo yang mga sama ng loob mo. Magfood trip ka sa loob ng kwarto mo. Wag kang maligo ng ilang days. Magmukmok ka. After a week, para kang isang napakagandang butterfly, makulay at malaya. Masarap ulit mabuhay. Yes, one week lang. Ibuhos mo na lahat ng galit mo pero wag na wag mong sasaktan ang sarili mo.

Sabi nga ni Ernest Hemingway, “the best way to find out if you can trust anybody is to trust them.”

Imposible na hindi tayo masaktan sa buhay. Laging merong pain, rejection, at fear sa buhay. Pero kung di natin susubukan na magtiwala at magmahal muli, masasaktan rin tayo. Why? Kase kung di natin susubukan, maraming papasok na thoughts at papasok din dyan yung pagsisisi na bakit di ko kase siya minahal ng tama at kung ano dapat. O kapag makita mo siya na may kasama ng iba, masasaktan ka kase alam mo sa sarili mo na may hope pa eh, umaasa ka pa rin na pwede pang maging kayo pero sa takot mo na masaktan ka ulit, pinigilan mo ang sarili mo. Hindi mo binigay ang pagmamahal na willing ka sanang ibigay kaso natakot ka. Pero mas masakit kapag hindi mo sinubukan. Kung nag-try ka, at least alam mo yung sagot, walang pagsisisi. Hindi ka magiging bitter.

Natakot ba ako na baka masaktan ulit ako kapag magtiwala ulit ako kay Chito? Hindi. Kase hindi ko na inisip kung masasaktan ba ako ulit, ang iniisip ko ng mga panahon na yun, mahal na mahal ko siya at naniniwala ako na mahal na mahal niya rin ako. Nagtiwala ako sa sarili ko at nagtiwala ako sa kanya. Nag-work naman. Mahabang proseso nga lang at hindi ganun kadali pero worth it. May Miggy na kami at masasabi ko na masaya kami sa buhay ngayon. Tahimik at kuntento.

Kung sasaktan ba ako ni Chito ulit? Anong gagawin ko? Hindi ko nga iniisip na gagawin niya ulit ang mga kalokohan niya dati kase pinaparamdam ko sa kanya na I trust him. Never ko siyang kinukulit kapag kasama niya mga kaibigan niya at malaya siyang tumambay kasama ng mga kaibigan niya, kahit mga babae pa mga ‘to. Binibigyan ko siya ng freedom. Hindi ako nagbibigay ng malisya sa mga kilos niya saka alam ko naman kung ano na ang foul. Wala naman. At sa pagbibigay ko ng freedom sa kanya, sinasabi niya lahat lahat sa akin, mas nakakapanatag sa part ko yun. Hindi ko pinaghihigpitan si Chito. I trust him and I respect him. Kaya ganun din siya sa akin. Paano naman magwowork ang relationship namin kung walang respeto at walang tiwala? Puro hinala na lang? Malabong magwork yun. Puro away na lang pag ganun. Nakakapagod yun.

How to trust again? Magtiwala ka lang ulit ng buong buo. Wala namang kasiguraduhan kung masasaktan ka ulit o hindi na eh. Dun mo na lang ulit malalaman kung tama ba ang desisyon mo o hindi pero ang maganda niyan ay sinubukan mo ulit. Kase ganun talaga ang magmahal at kung masaktan ka man ulit, at least alam mo na hindi ikaw yung nagkulang.

-NM

Kung talagang mahal mo ako, magbago ka!

Nung may pinost ako sa Instagram stories ko na may nagtatanong kung ginantihan ko ba daw si Chito nung nambababae siya noon?

NO. NEVER.

Hindi kase ako ganun, yung nakikipag flirt sa iba, sa asawa ko lang ako malandi, hehe, pero sa iba, wala talaga. Walang malisya, walang libog (sorry for the term kung may mga batang nagbabasa nito at nagugulat sa mga words ko pero nagpapakahonest lang po ako), as in wala. Medyo mataray ako sa mga lalaki. Kilalang kilala ako ng pamilya ko at ng mga kaibigan ko pag dating sa mga lalaki. Akala mo kung sino kung umasta, hindi naman kagandahan at wala namang kaseksihan sa katawan. Hahahaha!

Pero aminado ako na di ako kagandahan at walang kaseksihan. Nope, di ako fishing o nagpapaka humble. Hindi talaga ako nasa level na ganun, yung pang cover girl na makikita mo sa mga magazines, aminado naman ako at tanggap ko. Ang pinupunto ko dito eh, ano ngayon kung hindi ako yun? Alam ko naman ang value ko bilang isang babae at tao. Hello??? Total package kaya ako! Hahaha! Magaling akong mag alaga ng asawa at mabait ako. Diyan ay proud akong ipagsigawan sa buong mundo at kaya naman din pinagsisigawan ni Chito kung gaano siya kaswerte sa akin.

So ano na nga? Kung nambabae ba si boyfriend o si asawa? Ano bang dapat gawin? Umiyak ka. Yun ang ok na gawin muna. Sige, i-feel mo muna yung mala MMK na eksena. Pero dapat ikaw lang ha? Wag kapag andyan si boyfriend o si husband. Ikaw lang. Moment mo yan. Sige lang, tago ka lang sa banyo o sa kwarto. Naka set na ba yung “heart broken” playlist mo sa spotify? I-play mo na! At ngumalngal ka! Pagbabatuhin mo yung mga damit mo sa wall, isama mo na yung towel. Wag lang yung mga babasagin kase delikado baka masugatan ka pa at baka ano pang gawin mo sa mga basag na gamit, baka um-OA ka sa kaka MMK mo, baka maging SOCO na, wag ganun ha? Bad yun. Saka mas lalong nakakabawas ganda points yun! Saka maganda talaga yung mga damit lang ang ibabato kase walang ingay kapag binato mo sa ere at sa wall, hehe! Gawain ko yun dati, Hindi na ngayon, matino na eh, hehe! Itapon mo lang yung kaya mong tiklupin after ha? Syempre di ka dapat mag iiwan ng pweba. Sabihin ko sa inyo mamaya kung bakit. Sige iyak lang, kung may breathing room ka, much better. Sige lang, kunware andyan si direk, iiyak mo lang para good take at isahang take lang.

Tapos ka na? Now compose yourself. Maghilamos ka o maligo ka. Magbihis ka na akala mo ay makikipag date ka o manonood ng sine. I-feel mo na college student ka na may susundo sa’yo sa bahay, manonood daw kayo ng sine at kakain ng dinner sa favorite restaurant mo. Kunware lang yan ha? Much better kung totoo di ba? Pero yung feeling na kinikilig ka noong college ka? Di ko kase masabi nung high school ka kase di pa ako allowed manood ng sine at kumain sa labas kasama ng lalaki. Medyo strict ang mommy ko eh, hahahaha! Anyway, nagegets mo ba yung feeling na yun? Yung mapapangiti ka na lang sa kawalan? Parang nangangarap ka lang? Tapos panay check mo sa salamin if ok ba itsura mo kapag makikita ka ni boyfriend? Ganyan ang dapat mong mafeel after mong mag MMK sa banyo, hehe!

Maayos na ba yung itsura mo? Nakapostura ka na ba? Lagay ka konting make up, para pampa fresh lang at di masyadong halata na umiyak ka.

Paglabas mo ng banyo o ng kwarto, as if walang iyakang naganap dun. Back to normal. Ayusin mo yung house, yung akala mo ba pasko at maraming bisitang darating? Hala, sige, linis! Magluto ka ng specialty ni boyfriend o ni mister. Sarapan mo ha, wag mong lasunin! Bad yun. Pag dumating si boyfriend o si husband, smile ka lang. Pagsilbihan mo. Yes tama ka sa nabasa mo, pagsilbihan mo tapos nakangiti ka. Itanong mo kung kumusta ang araw niya, kahit alam mo na kung saan siya dumaan muna bago sayo. Sige lang, itanong mo lang ang araw ng gagong yan. Trust me, siya ang magiging hindi comfortable kapag super nice ka sa gagong hayop na animal na demonyo na yan na pu$%$&%^*()(&*(^&*%^&… ooooops! Sorry! Nadala lang ako ng emosyon, hehe! Ako na ang magmumura para sa inyo. Yes, be nice. Walang mawawala sa’yo kapag mabait ka. Ginago ka ng mahal mo, suklian mo ng kabaitan baka sakaling matauhan at maguilty sa mga kalokohang pinaggagawa niya.

Ganito kase yun. Nung mag boyfriend girlfriend kami ni Chito. Ganyang ganyan ako. Pa-martyr effect pero alas ko yun. Alas ng tao ang pagiging mabait. Malayo ang mararating mo kapag mabait sa kapwa tao mo. Lokohin ka man nila, ang importante hindi ikaw yung nagloko at hindi ka gumanti. Anyway, minahal ko si Chito ng buong buo kahit na alam kong malandi siya. Kase malandi naman talaga siya bago niya ako nakilala, likas na sa kanya yun. Hindi ko rin siya sinabihan na magbago siya dahil kami na o yung mga linya ng iba na, “kung talagang mahal mo ako, magbabago ka na”. No, never kong sinabi yun sa kanya. Pero di ko rin naman maikakaila na umasa ako na magbabago siya kung talagang mahal niya ako. Sa akin na lang yun, kinipkip ko lang yun. Sinulat sa journal ko. Oh by the way, malaking tulong ang journal, try mo.

Anyway, san na ba tayo? Ang dami ko kasing commercial, hehe! Ah! Yung di sasabihan na dapat magbago. Yun nga. The end. Bow. Joke lang, tinatry ko lang kung andyan ka pa rin at nagbabasa, hahaha!

Aminado naman si Chito na ang bait bait ko nga daw nun, hanggang ngayon pa rin naman ha, haha! Kaso tine-take for granted niya ako dati. Kase alam niya na andyan lang ako, hindi aalis at mahal na mahal ko siya. Kumbaga alam niya siya lang buhay ko nun, sa kanya lang umiikot sa mundo ko. Hinayaan ko lang siya. Masakit, oo, napaka sakit na ganun ka i-trato ng mahal mo. Parang sinaksak puso mo tapos dinurog durog. May mga times pa nga na sa sobrang sakit, parang kalat kalat na yung puso ko sa sobrang durog? Napakababa ng self esteem ko nun. Lalo na malalaman mo kung sino kalandian niya tapos makikita mo mga pictures, jusmiyo ! Mahabag ka! Di ako kagandahan pero hellllllllooooooo? San mo naman yan nakilala? Yung tipong kapag mambabae ka naman, hello dapat may kayabangan, yung talagang ay, ang ganda ganda niya, yung matatameme ka talaga sa kagandahan niya. Kaso mapapamura ka sa insulto. Oo, nakaka insulto talaga. Mapapa ano ba naman Chitooooooo! Dati di ko masabi sa kanya yun pero ngayon, jinojoke ko na sa kanya, natatawa na lang din siya kung bakit din siya pumatol dun. Sorry na lang sa mga nilandi ng asawa ko nung mag boyfriend girlfriend pa kami, kung mababasa mo to kase pinafollow mo ako, magdusa ka sa kakabasa ng blog ko, blog ko to eh, hehe! Saka hello? At least ako, nagsusulat lang sa blog, hindi lumalandi ng boyfriend ng iba, hehe! Oooooops! Have a nice day po, hehe! Sabi ko sa inyo eh, malaking tulong ang pagsusulat, hehe!

Ano bang ginawa ko noon nung walang wala na akong confidence dahil sa pinag gagawa ni Chito na kalokohan nun? Nag aral ako. Nag aral pa nga ako ng languages. Nag aral ako ng Nihonggo at French kahit di ko na maalala mga pinag aralan ko ngayon, haha! Props lang pala! Wahahahaha! Pinagsabay ko yun! Nihonggo sa umaga, French sa hapon. MWF yung schedule ko nun. Sakit ng ulo ko nun. Pero ok lang yung sakit ng ulo ko kase natututo naman ako nung mga panahon na yun kaysa naman masakit ulo ko kakaisip sa mga kalokohan ng boyfriend ko. Saka bumili ako ng sangkatutak na libro. Nagbasa ako. Binasa ko yung World History, hahaha! Saka Ethics, yung iba’t ibang relihiyon. Saka how to improve yourself books. Binasa ko talaga yung mga ganung libro. Di kase ako mahilig sa romantic novels, maliban na lang kay Jane Austen. Saka wala ako sa mood magbasa ng mga romantic novels nung mga panahon na yun, hello? Sila lang masaya? Sapakin ko pa mga bida eh, hahaha!

Unti unti nag-gain ang confidence ko. Kase ang dami kong natutunan sa mga libro at busy ako kaka aral ng kung anu ano. Aba baka yung nilalandi ng boyfriend mo o ng asawa mo eh hindi niya alam yung importance ng World History. Baka ang alam niya lang ay yung iba’t ibang alak sa bar o sa grocery stores. Sabagay ok din maging connoisseur, di ba? Ayun kung alam niya ang salitang connoisseur at alam ang spelling nito, hehe! Anyway, kapag maraming laman ang utak mo, iba yung confidence mo, iba ang aura mo, iba ang tindig mo. At dun mapapa second look si boyfriend o hubby sayo. Sasabihin niya, parang may kakaiba sayo in a good way of course. Tapos makikita na niya ulit kung gaano ka kaganda, kabait, kaalaga, kung gaano siya kaswerte kase ikaw ang girlfriend o asawa niya.

Tapos ang ginagawa ko dati, binabalik ko yung mga scenarios nung mga bago palang kami ni Chito. Yung kunware may nagkakagusto sayo at nagpapacute. Mapapansin kase niya na bakit masaya to at di ako parte sa happiness niya? Eh dati rati ako lang ang nagpapasaya dito ah. Di niya alam siya din yun kaso yung dating Chito, yung unang Chitong nakilala ko na napapatawa ako, napapangiti ako, yung binibigyan ako ng importansya at oras. Yung ako lang at sa akin lang siya nagpapa cute. Yung Chito na di ako sinasaktan.

Ilang years din akong nagpakamartyr pero dumating din yung tamang panahon na naglakas loob akong sabihin sa kanya na hindi ko na kaya, na mukhang di talaga magwowork yung relationship namin, na talagang hindi kami para sa isa’t isa. Never ko pa ring in-ask sa kanya na magbago siya para sa relationship namin, para sa amin, para sa akin. Hindi talaga. Kase gusto ko na gawin niya yun para sa kanya at gawin niya yun ng kusa kase gusto niya, kase hindi niya akong kayang pakawalan, kase nga mahal na mahal niya ako.

Wag kayong mag alala kung masabi nyo man sa kanila na tama na, di mo na kaya, tapos parang wala lang sa kanila? Mukhang ok lang sila? Eh ako nga nung oras na sinabi ko yun kay Chito, sabi niya, “OK! Great! Ide-date ko lahat ng girls na gusto ko ngayong gabi mismo.” Sabay kuha ng phone, may mga tinext, may mga tinawagan. Ang dami agad sumagot! Abang abang agad mga ate? Iba din di ba? Hahaha! Wala pang isang oras, umalis na siya, sinundo na si girl number 1. By schedule ata ang mga date niya. Una muna siguro yung malapit lang sa bahay niya. Ano yan parang mall tour lang? Una yung Metro Manila lang tapos palayo na ng palayo? Hay naku. Hahaha!

Ni hindi man lang napahaba yung emote ko, di ba? Gago no? Wala man lang, “Neri, sige ta-try kong maging good boyfriend para mag work ang relationship natin”. Wala. Nagdiwang pa nga ata ang gago. Sira ulo yun! Gago talaga! Hahaha!

Anyway, habang ako ay nagliligpit na ng mga isang katutak na mga libro na pinagbibili ko noon, mga dalawang balikbayan boxes din yun, kaloka! Hahaha! Tapos konting emote on the side. Patugtog ng pampaiyak playlist. Pinatugtog ko nga yung kanta ng Parokya na “halaga”. Tado yun, kakanta kanta ng ganun eh girlfriend niya, lugmok na sa kakaiyak, hahaha! Tapos pahinga, tapos ligpit ulit, tapos iyak konti, tapos pili ng song na tagos sa puso at kaluluwa. Actually, dinedelay ko lang siguro yung pagligpit ko ng mga gamit na baka sakaling bumalik siya at magsorry at magpromise na magbabago.

After an hour or less, may narinig akong kotse na huminto sa tapat ng gate. Tapos may footsteps akong narinig na mabigat at nagmamadali papunta sa kwarto. Binuksan ang pinto, si Chito bumalik! Umiiyak. Yes umiiyak siya nun. Niyakap ako ng mahigpit. Humihingi ng tawad. Ang tanga tanga niya daw kung papakawalan niya ako. Nasa kanya na daw yung babaeng pinapangarap niya tapos tine-take for granted niya pa. Hindi na daw niya natapos yung alak na inorder niya kasama ni girl number 1, nagsorry na lang siya kay girl number 1 na kailangan na niyang umuwi at puntahan si Neri kase ayaw niya daw na maramdaman ko na hindi niya ako mahal. Nagpromise siya na hinding hindi na niya ako sasaktan, na hinding hindi na siya mambabae. Nagpromise din daw siya kay God.

So hindi natuloy ang dates niya sa ibang girls. Si girl number 1 ay di pa natapos, umuwi agad si Chito. Haba ng hair ko! Pagsamahin man kayong lahat, ako pa rin, ako pa rin talaga. Wahaha!

Gusto ko lang sabihin na hindi ako gumanti kay Chito. Ni hindi nga ako nnag eentertain ng boys eh. Kase mali yun. Kahit na ba sabihin mo na, text lang o messages lang, mali pa rin yun. Flirting pa rin yun, cheating pa rin yun. Kung ginawa ba sa’yo, dapat ay gawin mo rin sa kanya para quits lang kayo? Para iparamdam sa kanya yung feeling na niloloko ng mahal sa buhay? Ganun ka bang klaseng tao? Ganun mo ba gustong maging klase na tao? Niloko, gustong maghiganti, lumandi. Sa tingin mo ba mas magiging maayos kayo after mong gumanti? O baka naman talaga na gusto mo lang i-entertain yung ibang boys kase ugali mo lang talaga yun, naghahanap ka ang ng butas para gawin yun. May mga ibang tao rin, babae man o lalaki, pa-fall sa iba. Kahit wala namang intensyon na mahalin yung nilalandi, wala lang, trip lang nila yung atensyon na binibigay sa kanila. Ganun ba gusto mo? Ok lang siguro kung single ka, kase masarap kiligin pero kapag commited ka na, wag na. Maliban na lang kung di ka na masaya at matagal na kayong hiwalay kahit kayo pa, gets? Pero different story naman yun. Dito muna tayo.

Kung lahat na ay ginawa mo, minahal mo, inalagaan mo, nirespeto mo pero niloloko ka pa rin, at ang masama pa nito ay kung sinasaktan ka na niya physically, di na tama yun. Di ko na kailangang sabihin sayo na “TAMA NA. MAHALIN MO NA ANG SARILI MO”. Basta kapag magmahal ka, wag mong isusumbat sa kanya lahaaaaaaat ng ginagawa mo para sa kaniya kase dapat siya mismo ang makakakita nun. Kapag malabong makita niya ang worth mo bilang isang babae at bilang isang tao, it’s time to move on.

Paano ka mamahalin ng isang tao kung ikaw mismo ay hindi mo mahal ang sarili mo?

Maganda rin sa isang babae na magkaroon ng sariling pera. Magtrabaho ka o magbusiness ka para magkapera ka. Hindi hadlang ang pagkakaroon ng mga anak sa pagkakaroon ng ipon. Kung talagang wala kang tyaga sa trabaho o sa business, ipunin mo yung allowance na binibigay ng asawa mo. May mga iba din kase na binibigyan ng allowance ng mga asawa, saya naman nun! Hehe! Ipunin mo yun. Para may sarili kang ipon. Pwede mo rin i-business o ilagay sa stocks. Check mo kung may insurance ka at ng anak mo. Para sa gayon ay panatag ka na kahit anong mangyare eh may pagkukuhanan ka ng pondo sa future. Hindi ka aasa sa asawa mo kaya hindi ka takot na iwanan ka niya.

May nagtanong din sa akin kung hindi ba ako natatakot na baka isang araw ay ipagpalit ako ni Chito sa mas bata sa akin? NO. Hindi. Si Chito ang dapat matakot na mawawala ako sa buhay niya, hahaha! Yes po, totoo. Ganun ako kaconfident na matatakot si Chito na kapag ako ang mawala sa kaniya. Tapos may napakaganda pa kaming anak, malusog at napakabibo! Kung di niya pa makita yung value naing mag ina, aba ay, ewan ko na lang, hibang siya! Di ko na need masyadong itaas ang bangko ko, hehe! Pero nababasa nyo naman sa mga captions ni Chito kung gaano ako kahalaga sa kaniya. Hindi ako perfect wife. Pero tinatry ko para kay Chito. Lahat ginagawa ko para sumaya ang asawa ko. Kase kapag happy ang asawa ko, mas masaya ako. Kase alam ko na tama ang ginagawa ko.

Masaya ako na napagsisilbihan ang asawa ko. Kaligayahan ko talaga yun. Ginagawa kong hassle free ang buhay niya. Gusto ko kapag bumangon na siya sa kama at lumabas sa kwarto, nakaready na lahat. Malinis na lahat. Tinuturing ko siyang hari sa bahay at buhay namin. Kung ano man ang sabihin niya, I listen. Respeto. Kapag mawala ang respeto sa isa’t isa, ano pa ba ang silbi kung bakit pa kayo nagsasama? Kapag wala na ang respeto, nawawala na rin ang pagmamahal.

Sana kahit papaano ay nakatulong ako sa inyo. Alam ko mas madaling sabihin at magpayo, mahirap gawin sa karamihan. Pero kayang kaya mo yan. Basta tandaan palagi na walang masamang maidudulot ang pagiging mabuting tao. Kung trip mong maghiganti, yung ikagaganda naman ng buhay mo. Mag focus ka sa sarili mo at mahalin mo ang sarili mo. Dahil sarili mo lang ang kakampi mo hanggang sa dulo. At kapag makita nila na bina-value mo ang sarili mo, susunod sila. Rerespetuhin ka rin nila at mamahalin kagaya ng pagmamahal mo sa sarili mo.

BOW.

-NM

Yung panay general cleaning mo pero di matapos tapos kase nga may nakikita kang gamit mo na nakalimutan mo na

Isa ka rin ba sa mga mommies na gustong gustong malinis ang bahay, yung tipong gustong organized pero hirap magsimula? Yung kapag maglilinis ka ng closet tapos may makikita kang gamit mo na di mo pa nasusuot, susuotin mo muna tapos tingin tingin sa salamin tapos panay na suot dito at suot doon, haha! Ending katambak na mas lalo ang mga gamit tapos kapag makikita mong magulo, tatamarin ka na then ayawan na. O yung lilinisin ang library tapos biglang may makkikitang magandang book tapos saka doon maiisipang magbasa. Walang natapos. Tambak. Katamad. Ganyan ako. Haha! Tapos hoarder pa ako ng kung ano ano, haaaaay!

Don’t get me wrong ha? Super gusto kong malinis ang bahay. Strikto nga ako eh. Gusto ko yung organize lahat. Pati schedule. Pati dreams at future sa life, dapat ganito dapat ganun. Medyo nakakatakot na nga daw ako sa pagiging strikto ko eh. Pero sa dinami daming kong ginagawa at iniisip nung nagka asawa at anak na ako, medyo hinayaan ko na rin ang kalat. Actually hinahayaan ko lang tapos konting ligpit pero kapag si Neri ay nagdecide na maglinis, as in linis, nagtatago na ang asawa ko sa man cave niya. Strikto ako saka mamando ako ng anong dapat na linis, yung gusto kong linis. Lahat talaga tatanggalin ko tapos dapat walang alikabok o molds sa mga tiles at banyo. AYAW ko nung ganung dumi sa banyo at lababo. Nakakinis kase at di nila nakikita yun. Haaay.

Anyway, di naman mansion ang bahay namin pero high ceiling kaya medyo mahirap maglinis tapos nasa malamig pa kaming klima na nakatira. So good luck sa molds sa bahay namin.

Yung gusto kong mag general cleaning as in super general cleaning nung nakaraang linggo, lahat ng mga di kailangan pinaglalabas ko tapos natambak sa sala tapos tinambak na rin sa pantry room, ayun di matapos tapos ang paglilinis ko kaya nakatambak na lang sa pantry area.

Friend ko si Neat Obsessions. Nung sinabi niya sa akin na meron daw siyang account na bago, yun nga ang Neat Obsessions sa Facebook at Instagram, sinilip ko kung ano ba yun. Ay naku! Mga trip ko sa life! Pag oorganize kahit hirap kong panindigan!

Nung nagpost ako sa Instagram story ko na gusto kong ayusin yung library ko, naku, si Issa (Neat Obsessions) na daw ang mag aayos. Actually, pumunta siya sa house para may ibigay lang sa akin tapos tinignan nya library ko, sabi niya walkking lang daw kami ng asawa ko tapos pagbalik ko daw ay maayos na. Eh di sige, haha!

30223742_10157326274203136_1530125845_o

Ayan ang BEFORE picture. Ang gulo sobra di ba? Haha!

Eto naman ang AFTER….

30184507_10157326279678136_876770723_n

Ang layo di ba? Hahaha!

Tapos hindi pa nakuntento si Issa na mag ayos kase nakwento ko rin sa kanya na kahit anong ayos ko sa pantry, tinatambak lang nilaaaaa. Haaaaay! Inaayos ko na before kasama ni Mace pero puro tambak dito tambak doon ang mga kasama ko sa house. Strict ako pero di ako nagger. Napapabuntong hininga na lang ako. Tapos itatry kong ayusin ulit baka sakaling sundan.

Eto yung Pantry ko bago ayusin ni Issa.

30224041_10157326274238136_1157773409_o

Kakastress di ba?

Buti na lang tinawagan ni Issa ang Ninja Made! Need ni Issa na may kasamang maglinis ng todo talaga.

Galing kami sa Cebu nun at pag uwi sa Alfonso, kailangan din akong umikot sa mga stores ko at sa pinapagawa naming events place. Need lang imonitor din. Pagka uwi namin, eto na ang madadatnan mo..

30776493_10157326295898136_292750524_n

30184489_10157326296303136_143566467_n

30184533_10157326296268136_266535272_n

30422259_10157326295883136_217641451_n

30121003_10157326296318136_389667525_n

30429296_10157326295893136_950937993_n

30120914_10157326295958136_2127994228_n

30180185_10157326296078136_1781911415_n

Laking ginhawa di ba? Sobrang galing at mapagkakatiwalaan ang Neat Obsessions at Ninja Made. Sobrang relax ka lang at mas marami ka pang magagawa sa life, haha! Mas pinadali nila ang buhay ko at sobrang iniiwasan ko na ang maging hoarder ng kung ano ano! Haha! Natututo na akong mag minimalist talaga. Yung pantry room ko nagiging bodega room. Alam nyo yung isang room na di binubuksan ni Monica sa FRIENDS? Ganun ako, haha! Di ako proud pero may ganun ako, yung pantry room nga. Dun tinatambak yung mga inaalis sa mga rooms, kitchen, at living area.

Excited na akong ayusin pa ang mga rooms sa house at alisin na ang di mga kailangan sa house.

Sa lahat ng interested na magpa ayos at magpalinis sa house habang tulog ka pa o habang nasa labas ka ng bahay, ang Neat Obsessions at Ninja Made na ang bahala sa inyo.

-NM

Neat Obsessions

neatobsessions@gmail.com

Ninja Made

09171665444

inquiry@ninjamade.ph